Pleegzorg heeft vele gezichten. We zien de mensen: pleegouders, ouders, kinderen en professionals. We zien hun inzet en hun grenzen. Allemaal zijn ze voor uitvoering van hun taken afhankelijk van elkaar, allemaal. We zien ook de bureaucratie: de wetten, voorschriften, protocollen en onderlinge afspraken. Er is lang over vergaderd voordat ze worden vastgesteld, ondertekend en … Lees verder
Niet zelden wordt op de vraag “Wat is pleegzorg?” geantwoord met: “Wanneer kinderen (tijdelijk) niet thuis kunnen wonen . . . “ Dat klinkt alsof pleegzorg start met een vaststaand feit: deze kinderen kunnen niet meer thuis wonen. Toegegeven: die situaties bestaan. Bijvoorbeeld wanneer beide ouders van jonge kinderen overlijden ten gevolge van een ongeval. … Lees verder
De maatschappij reageert positief en complimenteus op mensen die zich volledig inzetten voor een ander. Pleegouders ontvangen daarom veel lof voor wat zij doen. “Wat knap dat je dat doet, dat zou ik nooit kunnen!” Er is minder aandacht voor het feit dat pleegouders daarbij vaak over hun grenzen gaan en uitgeblust raken. Door alle … Lees verder
De transitie lijkt voor flinke veranderingen te gaan zorgen in de jeugd- en pleegzorg. Professionals zijn niet meer zeker van hun baan. Pleegouders vragen zich af of de ‘nieuwe verantwoordelijken’ wel weten met welke kwetsbare materie ze van doen krijgen. Er is veel onzekerheid. Maar is onzekerheid niet eigen aan pleegzorg? Pleegzorg is een manier … Lees verder